Nedir bu megaloman, afran tafran
Şu Dünya’ya Allah’ın gerçek kulu yakışır
Yağsa da sağanak yağmur, kar, dolu, boran
İnsan, ancak insanlıkla barışır.

Hırlaşmak, horlanmak hayvana ait
İnsanın görevi, koruma, kollama
Aklını kiraya veren, her şeye müsait
“İnsanım” diyen, olabilir mi çakma

Boşuna mı, Dünya nizamı, insicamı
Niye akletmiyorsun, ey cahil, gafil
Senin varlığın şu Dünya’ya ödül mü, ceza mı?
Niye dikenlesin, görmezsin hiç karanfil

Sahip olduğunun haklar, her insanın hakkı
Hangi zalim, hangi melun kaldı ebedi
Bu Dünya, herkesin evi, barkı
Tüm despotlar sonunda kendi başını yedi

Hangi ırk üstün veya hangi insan
Nereden çıktı bu safsata, hezeyanlar
İnsan, insanlığından geçer mi, olsa da bir an
Nerede bunların esamesi, hani bu budalalar

Her canlının ortak malı, su koskoca kâinat
Her gün yeniden doğarlar, tüm zalimlere inat
Ne zaman görülmüş, ebedi bir saltanat
İnsanlar zavallı varlık olur, getirmezse kanaat

Her insan, insanlığını düşünerek bilmeli
Tüm hayvani vasıflara arkasını dönmeli
Bütün mahlûkatı kendi gibi görmeli
“Nemelazım” diyerek haksızlığa geçit vermemeli

Hor görme hiçbir insanoğlunu
Bu düşünce, hazırlar kâinatın sonunu
Hakikate sarılarak, bıraksana zebunu
Ömrün boyunca sürekli yap, sen bunu

Bu Dünya, hepimiz ile güzel
Yeryüzünde, her canlı ayrı özel
Tabiatın her parçası bir başka gazel
Güzel bakan için her zerresi lalezer

Eşref’ül mahlûkatsın sen, unutma!
Bir saniye bile olsa, çamura yatıp durma
Hayatın saatini, asla tersine kurma
Ta ki adaletin hâkim olsun bütün zamana

14.09.2019-Malatya-Bingöl yolu