TAĞUT

Gözün toprak dolmadan, ey insan aç gözünü!...
Sırt çevir tağutlara, Hakk’a döndür yüzünü!...

NİYAZ

Kul unutur Rabbini; cilve eder, naz eder
Kâinat vecde gelir, Hakk deyip niyaz eder

MÜEBBET

Boynumuza astılar müebbedi, idamı
Hiçbiri de değildi kalıbının adamı

AT GÖZLÜĞÜ

Çıkar at gözlüğünü, etrafına et nazar
Güç verir teslimiyet, şüphe imanı bozar

BÜYÜK GÜN…

Emin adımla yürü, koşan çabuk yorulur
Ettiklerin mahşerde birer birer sorulur

ÇÖL VE NİL

Merhametsiz yürekler kurudu, çöle döndü
Mazlumların gözyaşı çağlayıp Nil’e döndü

HADLERİNİ AŞANLAR

Duvara toslar bir gün hadlerini aşanlar
Şeddeli bir zalimin arkasından koşanlar...

HAKK VE BATIL

Aldığın nefeslerin bitmeyecek sanırsın
Ne batılı bilirsin ne de Hakk’ı tanırsın

YÜCE EMANET

Omzundan indirirden o yüce emaneti
Gelip bulacak seni Yaradan’ın laneti

M. NİHAT MALKOÇ