Sevgi ektim gönüllere,
Çiçekler açsın diye,
Çiçekleri kokladım,
Güneş olsun diye.
Cesaret ektim ruhuma,
Korkular kaçsın diye,
Bayrağı zirveye diktim,
Tevhit dalgalansın diye.
İyilik ektim karanlığa,
Cehalet kaçsın diye.
Güzellik ektim bulutlara,
Yağmur olup insin diye.
Barajlar yaptım vadilere,
Kurak gönülleri sulasın diye.
Karanlığa marifet ektim,
Çirkinlikler yok olsun diye.
Ahlak ektim, yedi kıtaya,
Güzellikler açsın diye.
Kur’an ve sünnete sarıldım,
Hak hâkim olsun diye.
Zalimlere savaş açtım,
Zulüm yok olsun diye.
Aşk ektim gönüllere,
Kırık harfler şiir olsun diye.
İrfan ektim fidanlara,
Boy boy meyveler versin diye.
Dünya insanlıktan o kadar uzaklaşmış ki
İnsanlık, bataklığa o kadar saplanmış ki
Ne anlatsam, ne yazsam benimle kalıyor,
Ne eksem, ne biçsem şu yalan dünyaya,
Emeklerim buharlaşarak uçuyor havaya.
Yine de ben ümidimi yitirmek istemiyorum,
Çıkmayan candan güneş doğsun istiyorum,
Baygın ateşim alev alev harlansın istiyorum,
Bir nur, bir umut, bir nefes olmak istiyorum.
Umudunu yitirme sevgili kardeşim inan ki
Bir gün güneş senin için de doğacak inan ki
Bir gün, herkes küllenmiş ateşe nefes olacak,
Cehalet ve karanlık dünyayı terk edip kaçacak.

02.02.2019
Yozgat