Ne zaman arasam seni,
Telefonun açılmıyor!
Sesini mi duymuyorsun
Ellerin mi telefona varmıyor
Bilmiyorum

Neredesin, ne yaparsın, kiminlesin,
Ne zamana kadar cevap vermeyeceksin
Onu da bilmiyorum

Aşkı sorguluyorum zaman mahkemesinde
Beni hala sevip sevmediğini bile bilmiyorum
Çıldırıyorum

İçimdeki yanardağlar fokur fokur;
Uçurumun kenarındayım, haykırıyorum
Sesime ses arıyorum,
Bütün kâinat suskun! Umutlarımı kırıyorum

Uyuyorum düşümdesin, uyanıyorum hayalimde;
Neden hala senli hayaller kuruyorum,
Bilemiyorum

Aklımla yüreğim kavgalı,
Aldığım her darbede gardım düşüyor.
Karanlık bir kuyudayım, çaresizim,
Yüreğim üşüyor!

Tükendikçe soruyorum kendime
Sen onu seviyor musun diye
Her soruda cevabım net:
Evet, evet, evet!

Bir göğüs yangısı yürür bedenden,
Öyle derin kırmışım ki kalbini,
İstemeden! Bilmeden!
Sırf bu yüzden sevgili;
Özür diliyorum senden.

İbrahim COŞAR