6
Yorum
21
Beğeni
0,0
Puan
241
Okunma

- Günün geceye kavuştuğu saatlerde
emanet ettik aşkı sonsuz bir hikâyenin kıyısına biz -
‘vazgeçmenin her tonunu taşıyan bir gülümseyiş ile
ıssız
aldanmış
kederli
birine yaşamadığı nasıl söylenir ki,
artık yaşamadığı
adam şefkatle bakıyordu kadına
kadın öylece bir dağın eteğine sarılmış
nasıl da kalmakla gitmek arasında adam
için için ağlıyordu
kadın
ve
yalnız kuşlar biliyordu ağladığını
çölün tüm dillerini bilen bir bedevî
gittiği yolun sonunda
yağmur olur
dönerken
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.