1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
704
Okunma
Bir haber programında Afganistan’da FARKHUNDA adındaki bir kadının bir dinci grup tarafından vahşice linç edilip öldürülmesini izlediğimde etkilenmiştim. Sonrasında bu şiiri yazdım
Tek ihtiyacımız; ne yağmur, ne kar
Sen şu yeryüzüne ar yağdır ya Rab !
Bu kokuşmuşluğu ancak o yıkar
Her gönül gözüne ar yağdır ya Rab !
Yapılan zulümler senin adına
Kuran’ın adına ve din adına
O ruh üflediğin cenin adına
Kalplerin özüne ar yağdır ya Rab !
Tanık olmasaydık keşke bu çağa
Kul ettiler bizi türlü alçağa
Yalanan var cellâttaki bıçağa
O utanmazına ar yağdır ya Rab !
Anaya bacıya kıza hallenen
Kollanıyor artık, hem de alenen
Onları bırakıp bize bilenen
Din madrabazına ar yağdır ya Rab !
Nefret ektik gönül denen arsaya
Bunu kim düşüne, ve kim ar saya
Böldük insanlığı bin bir parsaya
Kaybolan izine ar yağdır ya Rab !
Koca kâinatken senin okulun
Yetim bırakılmış hakikat yolun
Nefsine yenikse bu Şair kulun
Onun da sözüne ar yağdır ya Rab !
5.0
100% (5)
Cevap Yaz