Hiç bir şeyden tat alamaz oldum
Ağzım zehir gibi acı mı acı
Yanıyor boğazım gözlerim yaşlı
Kulaklarımda bir uğultu
İçimi ürperten bir rüzgar esiyor
Azgın lodoslar yüzüme kırbaçlarını vuruyor
Kor düşmüş san ki karlar gibi eriyorum
Düzelemedim nedense
Başım dönüyor hala boşluktayım
Çık gel artık gel ne olur
Aklımı yitirmeden bitsin artık bu eylem
Ruhum ve bedenim oldukça yorgun
Gün her gün yeniden doğsa da
Zaman durdu benim için
Son sözlerin kaldı kulaklarımda
Son bakışların yerleşti ufkuma
Sonrası özlem ve hasret
Yüreğimde bir sancı
Sıkıştırıp durur hiç rahat vermez
Kıvranır dururum
Var olmayan bir coşku
Heyecan dolu ruhum
Uzaklarda bir çığlık sesi
Yardı gök yüzünü delercesine
İndi ruhumun derinliklerine
Çatlayacak gibi oldu göğsüm
Tufanlar koptu göğüs kafesimde
Senle sürdüm gecenin karasını
Her ürperti bir var oluşa dönüştü
Her belirti senden bir parçaya
Geçmişin ilahi sesleri kulaklarımda
Mavisinde siyah var kimsesiz gecelerin
İçimde bir sonbahar havası
Üşüyor ruhum üşüyor bedenim
Hayaline daldığım nice uykusuz gecelerim
Sensizliğin nefesinde hasretim nefesine
Yitirmeden umutlarımı
Bitsin bu hasret bitsin bu özlem
Haydi çık gel sevgili
Ne olursun gel




Fatma Ayten Özgün