Küçük bir dere...
İri bir dut ağacı
Dalında bir salıncak vardı

Kadınlar kül ve sıva parçalarıyla
Ya da
Bir parça sabunla yıkardı bulaşık ve bezlerini
Kızlar...
Mahallenin allı güllü entarisiyle
Sallanır... sallanırlardı
İki eliyle sımsıkı tutarak salıncağın ipini

Maniler..şarkılar söylenir
Çaylar demlenirdi
Taşlardan ocakta

İşte ben seni o zaman görmüştüm
Başka mahalleden olduğun belliydi
Hatta biraz sosyeteydin
Bakışın bir başkaydı

Sen fark etmesen de
Ben hayran hayran bakmıştım
Sormaya utanmıştım
halamın kızı sezmişti
Kıs kış gülmüş”bayıldın mı”demişti
Yüzümü alev yalamıştı sanki
Hele yüreğim..
O gün bu gündür öyle atmadı
Ve seni.
Bir an olsun unutmadı

Rüyalarıma girer kimi zaman

Şimdi ne o dereden
Ne dut ağacından
Ne salıncaktan eser kaldı
Ne de mahallenin allı güllü kızlarından
Birer birer kayboldular
Bir tek seni gördüğüm o an
Birde anılarım kaldı ardımda

8/6/2019. H. Işık