1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
726
Okunma
Eve giden küçük yolun kokusu
Kapım örümcek ağı içindedir şimdi
Bellekle okşanan bir anı gibi
Köklerini ararken varlığımda
Ta derinden sarıp susatan
Kuytularda ki kara hasretler
Döllenmiş otlar içinde ayağım
Kırmızımsı uyanmış toprak burcu, burcu,
Serin uykularda
Usulca akıp giden suyun ışıltısı
Sessizliği bozan kuş
Ayrılık sığıntı olur birden
Arkadan bakan bir göz yok buralarda
Çocukların sesi yok tepede
Gömülüp kalıyorum ıssızlığa
Kendi derinliğine uzanan orman
Kim gider artık sana.
Özlemini çektiğin yok buralarda.
Dağılıp gitmişler uğultular kalmış
Dalların uçları yerde
Atılan adımın çıkardığı seste
Hiç hatırımız kalmamış gibi
Bir isyana dönüşüyor umut
Yarım kalmış her şeye
Hissizlik
Nefes, nefese...
Mustafa Yaman
15 mayıs 2019
5.0
100% (6)
Cevap Yaz
