KATRANLI ÇIĞLIKLAR
Düşürmüşüm inancımı bir yerde
Az ilerleyince fark ettim yaşarken.
Geri döndüm geçmişe aradım aradım bulamadım.
Başım dik ,etrafa bakmadan yürümeyi öğrenmeliyim.

Yüklerin zehri git git yüreğimi zehirliyor
İçimdeki kurtçuklar ruhumun eteklerinde sürünüyor.
Kendimi artık hiç tanımıyorum.
Sistematik sorunlar!
Öfke nöbetleri !
Katranlı çığlıklar !
Uykusuz ve huysuz sendromlar !
Gözlerimin merceğinde sallantılar !

Düşüncelerime enfeksiyon bulaşması çok yakın .
Yaşamdan geçerli bir not alamayacağım biliyorum.
Kaybedişler çöplüğündeki bedenlerden farkım yok.
Gerçekleri güzel huylarımla süslemek çok zorlaşıyor.
Ekşimiş hislerim çitler kuruyor her yeni gün etrafımda.
Gülüşlerime çomak sokup duruyor kader kaltağı

Unuttum gitti bir yerlerdeki Tanrı’yı !
Biriyle konuşmaya ihtiyacım olduğu anlarda
Zangır zangır titriyorum aval aval bakıyorum etrafa.
Kafamın derisi deliniyor soruların cevapsızlığıyla.

Kokuşmuş ağzıyla içimi ısıran insanlar !
Koca koca sayfalarımı kirleten insanlar !
Tabularla yarışan kimlikleriniz var !
Bİr gün yüzü göstermediniz bana !
Hepinizden gün be gün tiksiniyorum.
Artık geri dönüşüm yok kimseye.
Gidip kahve yapmalıyım iyi gelecek biliyorum !
ARZU GÜNAL /16.5.2019
.