2
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
1059
Okunma
nefsi aşk,
nefesi ömür müdür yaşamanın
dünya mı yalnız
yalnızlık mı aşk
bilemedim
bazen,
boğuldukça akıntısında mavi
kendi çığlığında vurulur bir martı
tuzdan terini silerek alnından
yosun bağlayan son nefesiyle
karaya oturur, oturur karaya umut
gündüzleri gözü yaşlı aşıklar,
geceleri genzi yaşlı sarhoşlar tüner ağlamaklı
bazen de,
ay vurdukça,
karıncalaştıkça aşk kırışmış bedende
yıldızlar söndürülür türkülenen her tende
kırılır zincirinden esaret sebepsiz sebep olursun
dalga dalga yol alırsın yüreğin dümen suyuna
ıslak bir deniz çalar kapını iyotlanır bakışların
ve kovası delik çıkrık olursun kendi kazdığın kuyuna
aşk mı
ömrü günlük,
ömür mü bir günlük
aşk mı yalnız
yalnızlık mı dünya bilemedim
ilhanaşıcımayısikibinondokuz
5.0
100% (9)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
