![]() GÖNÜLLÜ HAPSOLURUM
GÖNÜLLÜ HAPSOLURUM
bir yağmur sonrasıydı kadınım açtı yüreğimde gökkuşağının yedi rengi ve ardından umut gökyüzünün en koyu mavisi en güzel düşlere sarılıp mutlu etmek için seni cemreler düşürüyorum yüreğime ve yokluğunda bile bir cennet bahçesindeymiş gibi hayalin oturur yüreğimin süveydasına sonra şiirlerime kafiye sen gözlerinin cennetinden sürgün yemişçesine saplanır ruhuma kadınım hele erim deyişin var ya iki ucu keskin bıçak gibi ruhumu alıp da getirir sana ve sessiz bir çığlık düğümlenir boğazıma aşkım diyerek hapsolurum yüreğinin en güzel zindanlarına kaçmaya yeltenirken ihbar ederim kendimi kendime kalbime saplayarak o tertemiz sevdanı dönerim senli hücreme inan ki sevdiğim kadın gayrısı bende intihar sancısı gardiyanım sen olursun içimde yarattığım cehennemden kaçarak yarattığın cennette yani sana gelir yani yüreğine gönüllü hapsolurum Efkan ÖTGÜN |
Şiirin güzelliğindeki kalemin ustalığını kutluyorum
tüm yüreğimle ve tam puanımla.