1972 Mayıs
Ankara Hukuk Fakültesi bahçesindeyiz
gözümüz kulağımız gelecek haberde
lal olmuşuz suçlusu sorumlusu bizmişiz gibi
birbirimizin yüzüne bakamıyoruz!
Çam dalları yaprakları arasında süzülen
hüzünlü güneş ışınları dallarda kuş çığlıkları
çatılarda güvercinlerin iniltileri hepsi
yürek yaralayıcı birer ağıt sesi 4 Mayıs 1972













Çimen yeşillikleri kararmış çam dalları sarkmış
Tüm doğa bizden önce olanları bilmiş
yasa mateme bürünmüş..
Halen Av. Olan Hikmet beyle içeri girdik
büyük salonda Ulviye, Semra Hatice sarılmış
ağlaşıyorlardı.Olanı anlamıştık.

Biz de gözyaşlarımızı tutamadık...

Düşünüyorum da;
47 yıl önce
hüzünlü 5 Mayıs günü sabah güneşi
yeni bir hayat üzerine doğarken

baharında üç fidan darağacında
canları alınıyor hayatlarına son veriliyordu

Düşünüyorum da Suçları neydi olsa olsa
Dünya patronunun
6. Filosuna karşı çıkmak
"Go home, yankı!" demekti !

Düşünüyorum da
Kozmik odayı açalım diye mi
bu fidanlar ve daha nisesi canından olmuştu


Düşünüyorum da;
Güneşimizi hep kuşluğunda vuruyoruz
hem de tam 12 sinden..(!)

Bu aklımızla daha çok beyinlerimizi yeriz
yavrusunu yiyen kediler miyiz neyiz!