Kopmuş



Elimde kalem kağıt
bindiğim dalı kesiyorum
yeşermeyen bir gövdenin
Gölgesinde kalmışım hayatın
hayat gölgesinde karakter olmuşum
Buzlu yaşam çizgisinde
Hep güneş vurmuş yoluma
Gürleyen bir bulutun
Yere düşen damlası olmuşum
Oturduğum toprak
mezarım olmuş
Yattığım çarşaf kefenim
Ben bu satırları kime diyeyim?
Kestiğim dal
çoktan kopmuş!!!
*****************************

Buzlu hayat çizginizde güneş vurmuşsa yolunuza , demek ki bir kerrecik de olsa yolunuz aydınlanmış , günlük güneşlik olmuş , amma , değerini bilip değerlendiremeyince ,umutlar hayaller suya düşmüş .. Bindiğiniz , çizdiğiniz calı kesmişseniz , suçu kendinizde aramalısınız . Tek suçlusu sizsiniz efendim . Kimseye birşey demeyin . Ben size fazlasını söyledim bakın hımmm ! . Yetmez mi ?
Sevgiyle efendim...

"Buzlu yaşam çizgisinde
Hep güneş vurmuş yoluma
Gürleyen bir bulutun
Yere düşen damlası olmuşum"

harika dizeler,kendimi buldum,keşke umutlar saçan şiirler yazabilsek

şiiriniz güzeldi..sıradan bir yorum yapmak istemem ama bana hitap eden mısralardı...sevgiler