Çaresizliğime takılan prangaları,
Yok edeceğim bir gün seninle,
Tutsak anılarımı bırakacağım.
Beklemek hep umut etmek güzel,
Düşlemek mutlulukları belki gelir diyerek...
Tıpkı güneşin doğuşu gibi.

Belki bir gün aydınlanacak karanlıklarım,
Umutlarla uyanacağım sabahlara,
Salıvereceğim tutsak anılarımı...
Yalnızlığım belki son bulacak,
Sensiz, seninle dolu odalarda...
Adını haykıracak yüreğim!
Gelmesen de...
Ben hep,hep öyle umutla bekleyeceğim.

Kimsenin bilmediği bir yerdeyim,
Uzak ve yalnız sevgilerden,
İsyanlarım uzar gider karanlıklarda...
Ve, terkedilmiş içimdeki özlemler...
Nedendir mavilere tutkunluğum bilir misin ?
Neden ağlatıyor akşamlar yokluğunda,
Meğer zaman durmamış
Alıp götürmüş potasında gençliği,
Umutları mutluluğu
Artık mutluluğu düşünüyorum gelsin !
Ruhumun akşamlarına çöken ayrık,
Öyle ki, şarkılar kadar derin.
Seninle gelsin bahar, kuşlar şarkılar,
Özgürce duymak sevileri, sevinçleri...
Tüm ayrılıklara inat.