merhaba
ben geldim
biliyorum vakitsiz geldim dünya’na
kızma sadece kulak ver gönlümün feryadına
belki ağır gelecek kelimelerim
belki yüreğin ıslanacak
belki acıyarak bakacaksın aciz halime
belki hüzün musallat olacak gözlerimize...
haberin var mı bilmiyorum ama
olmuyor çok ağır geliyor bana yokluğun
ellerim ateşte eriyen demir parçası gibi
gözlerinle ısınırdı gözlerim
şimdi bilmediğim sokakların serseriyim
aslında çok film izlerdim
hepsinde gülerdim
ağlanacak halime rağmen
gözyaşlarımı tutamadığım tek filmdi gidişin
o filmin ardında ölen genç ben idim
boğazımda düğümlendi oysa
senle gülüşmelerim...
mesela yokluğun
ağır bir yük gibi üstümde
sana koşsam olmuyor
kesiliyor nefesim
adın dudaklarım da ama haykıramıyorum
boğuluyorum
son bir gayret edası dizlerimde
ama olmuyor
buz kesiyor her tarafım
ama bitmeyen tek bir şey izleniyor yüzüm de
sana kavuşmanın umudu...
insan döner yaptığı hatalardan
ama geriye dönüşler hep ağırdır
ufak ufak atılır adımlar
ya incinirse yüreğim diye...
sende dön
ardına bakmadan gidenler gibi
elinde pişmanlıklarını taşıyanlar gibi
yüzüne vurmam pişmanlığını
yüzüne dokunmaya hasret’liğim gibi
öyle bir dön ki
yaşarken bakmadığın yüzüme
ölürken dokunacak yüzün olsun pişmanlığın...#ŞAİRbaz