0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
837
Okunma
Bir galaksi belgeselini izlerken, uzaydaki yıldızların sayılarının çokluğu, bir plajdaki kum taneleri gibi bir anda birbirlerine karıştılar ve o an ben kendimin bir kum tanesi bile olamadığımı ve de olamayacağımı hissetim. Sonra dalmış gitmişim, hatta birazda dağıtmışım!..
Toparlandığımda elimdeki kağıt parçasına tükenmez kalem ile karaladığım sözcükleri şiir formatı içinde yeniden ve birazda düzelterek yazıya geçtim.
Belki hissettiğim alevi ve ateşi bölüşürsem, biraz azalır düşüncesi ile şiir severlere ulaştırmak istedim..
Ben "sessiz çığlık" gibi, "kül olmadan da yanılabilineceğini" öğrendim. Yanmak isteyenlere çakmak olmak niyetiyle...
Öyle bir AŞK’a düçarım,
İçim yanar, dışım yanar;
Ben, AŞKIMI DERT EDİNDİM,
Kalbim yanar, gönlüm yanar…
Ağzımdan çıkan alevle,
DAĞLAR YANAR, TAŞLAR YANAR;
Öyle bir ateş sardı ki,
Damardaki kan da yanar…
Vücudum bir ateş topu,
İçimde Kâinat yanar;
Üfül üfül.. üfleyince,
Bulutlarda şimşek çakar…
İlâhi bir çakmak çakmış,
Sarı, mavi, mor.. da yanar,
Ben biçare, bilmez karar,
Ben’de yanar, ten’de yanar…
11-03-2019 Konak-İZMİR
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
