Gönlüme aşk, derdime deva olanım
Sensizlik bir başka yakıyor içimi yâr
Kimi zaman İsa gibi çarmıha gerilir bedenim
Kimi zaman ise
Yusuf gibi karanlık kuyularda buluyorum kendimi

Ey benim şakağından öptüğüm
Hangi beş vakte sığdırayım şimdi seni
Sen Bilmezsin yâr
Seni ne çok sevdiğimi

Yüzünü ezberlediğimden günden beri
Köşe buçak seni arar avare gözlerim
Bilirmisin yâr
Sahi, sen gülünce
Kaç mevsim
Kaç ilklim belirirdi Gökyüzünde

Yakomoz Mavisi teninde
Kırmızıya çalardı dudakların
Ahenkle uçuşurdu siyah saçların rüzgara inat
Gökkuşağını bile kıskandırdı o esrârengiz bakışların

Sen gülünce
Yanağındaki gamzenin tınısı dolardı ömrün şavkına
Ve Sen
Mas Mavi bakardın bana… gökyüzünden

Ey gülüşünde gökyüzünü barındıran yâr
bana gel yâr bana gel
Mavi şehrimin esrarengiz güzeli

Gel ki bilinmez denklemle çözülsün gönlümde
Gel ki kıtalar birleşsin ellerimizde
Sonsuzluğu resmedelim yeryüzünde
Kurumuş topraklarıma bahar gelsin sevginle
Hadi durma şimdi bana gel yâr
Mas mavi dokun tenime
Mas mavi dokun tenime yâr

Bahattin Delice