Ecel gelir ruhum ayrılır tenden,
Gazel olmuş yaprak gibi giderim,
Yalınız başına kalır da beden,
Ardıma bakmadan çeker giderim.



Gözden yaşlar akar pişmanlık boşa,
Bir bir canlanır onca dert tasa,
Elveda demeden kavim kardaşa,
Gözümden yaşları döker giderim.



Kimseler olmaz ki bir su verseler,
Dudağım ıslatıp yaram sarsalar,
Kardeş yolun açık olsun deseler,
Gözlerim tavana diker giderim.



Umutlarım kaldı başka bahara,
Dünya sizin olsun artık mezara,
Baki olan ahret uğurlar ola,
Kapımdan son defa çıkar giderim.



Sanki yaşamadım yalan dünyada,
Komşular çok fena girdik kol kola,
Cenazeme gelmiş bir de saf ola,
Hepsine son defa bakar giderim.



Ne güzel günlerdi ilk baharlarım,
Canlandı gözümde gençlik çağlarım,
Çocukluk askerlik yaşlı anlarım,
Bendimi patlatır yıkar giderim.



Ah ben nolaydım çocuk kalaydım,
Günahlarım çoktur ıslah olaydım,
Taptuğ’un elinde Yunus olaydım,
Ahü feryad edip yakar giderim.



Çok kalp kırdım canlar beni kırdılar,
Hüdayi yalnızdım kalbim yardılar,
Canlı canlı mezar kazıp koydular,
Cennet-i Ala’ya bakar giderim.

21.02.2019//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ