Kimi vardır ki sürer hayatı zevk-i sefada,
Kimi vardır fakr-u zaruret içinde dünyada,
Kimi vardır ki varlık içinde cefa çeker,
Kimi vardır yokluk içinde sefa sürer.

Öyle bir halet-i ruhiye içinde olmalıki insan,
SAADET içinde olmalı, üstünede gelse cihan.
Bilsen ne acizdir, kendi nefsi peşinde koşan.
Aklını kullanmayanın ne farkı kalır mahluktan.

Bilmez misin her kulun bir sınavı vardır.
Bilmez misin her sualin bir cevabı vardır.
Bilsen mutluluğunda bir formülü vardır,
Çektiklerinin elbetteki bir karşılığı vardır.

Sen hiç boşuna üzmeyesin kendini,
Dert etme hiç insanlık bilmeyeni,
Bir görebilsen her şeyin güzelini,
KABULLEN HAYATI, OLGUNLAŞTIR KENDİNİ!

Mutluluğun formülü şudur bilesin,
Her şeye güzel bakasın,
Her şeyi güzel konuşasın,
Her şeyi güzel düşünesin.

Tasa etme ey sevgili...

Zindan etme kendine şu dünyayı.
Başkasında değil, kendinde ara hatayı.
Sanmaki bir sen çekersin cefayı.
Sefadayken ise, unutma öteki dünyayı.