Bir ruh hastasını sevemezsin
Sevsen de anlamaz
Ama sen onu tedavi edersin
Çünkü aşıksın
Senle hayat bulduğunu da inkar eder
Senin sevgine de inanmaz
Kullandıkça kullanır
Yağmaladıkça yağmalar
Bir bakarsın zavallı kalbin ellerinde
Ne onu iyileştirebilir sin
Ne kabuslarından uyanabilirsin
Bir daha kimseye güvenemez
Bir daha kimseyi aşkla sevemezsin
Boşuna giden emeklerinin fedakarlıklarının
Romanını yazarsın kimse okumaz
Seviyor muydu?
Sevse bunu yapmazdı?
Söylenir durursun
Aslında onu dev aynasında görende sendin
Kalbinde adam edende sendin
Aptallık ruhu ölmüş birine kenetlenmek
Ve onun için kendini mahvetmekti
Kala kaldın bak anılarla yaşanmışlıklarla
Ve burada canı yanan sen
Hiçbir şey yaşanmamış gibi davranan o oldu
Çünkü bir ruh hastasını sevemezsin
Şimdi gözün aydın onu iyileştireyim derken
Bir ruh hastası da sen oldun.