mevsim güz
yaprak dökümü hazan
beklemediğim an
sevda eser başucumda
aylardan kasım
solgun bir papatya
üşümüş bir köşede beklerken
sen düştün yalnızlar rıhtımında
seninle başladı kalbim
ılık bir iklime...


kar taneleri düşerken sineme
dokundu yanağıma
sıcacık okşandım
baktım gökyüzünün güzelliğine
gülümsüyordun gönlüme
kasım’ın ilk akşamı
sol yanımdan yeşerdi aşkın
Bahardı gelişin...


ateşin düştü can evime
yandım
köz oldum
harlandım
aşkınla
o gündür bugün
alev alen sevdan yandırır beni...


seni bilmem amma velakin
sensiz ölürüm buralarda
bir kuru yaprak düşşe önüme
sen delice aklımda
dalıp dalıp giderim düşlerimle
derinden ’of’ çekerken
fotoğraflarında ışıldayan
doyumsuz gözlerinden akarım
hasretinle bu candan
vaz geçerim!


gel
sar beni kollarına
noktalansın vuslatımız
can tanem...


Zafer Direniş
...