Çoğu’ğmuş ezeli köyünün adı,
Yaylada yediği köremez tadı.
Sülüsü kesince konakta kadı.
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Yağlığı yadigâr güllü oyadır.
Evleri kerpiçden noşa boyadır.
Adı değişmiştir Kemerkaya’dır,
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Yağızdır mehmedim yayla düzünde,
Dünyayı verseler yoktur gözünde.
Saklamış yârini gönül özünde.
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Nohut ekmiş uçurumun kenarı,
Bir evlekmiş tarlasının civarı.
İp bağlamış sıkı tutmuş yanarı,
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Asker ocağında hasret çekerken,
Babası tarlaya darı ekerken.
Sıla gülü burcu burcu kokarken,
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Bir göz oda küçücüktür tüneği,
Eşeğin yanına koşmuş ineği.
Bostanın başında yerken Keleği
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Ardıcın üstünde ibibik kuşu,
Yıllar sonra köye geldi çavuşu,
Sorup suâl etti tepeyi taşı,
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.

Mehmedim mahcuptur sevinemiyor,
Yokluğun içinde avunamıyor,
Halini arz edip savunamıyor,
...............Mehmedimin ah Vatanım dediği,
...............Yavukluya ip tutanım dediği.