küllüğümü alıyorum
ve bir güneş daha yakıyorum...

oturup gökyüzüyle dertleşmek yerine
neden ellerimi toprağa kaldırayım
ben öyle bir deliyim ki
dumanında boğulurken yüzen...

akıtıp pullu bakışlarını asırların kıyısına
saçlarımın beyazlarından istikbalimin deryasına
dağılmak dağılmak ve daha fazla
gelmeyeceğimden bahsettiler mi sana
saatlere ve zamana kör olduğumdan
kurgu yok kanıt yok iddia yok
baş yok son yok
ölümsüzlük ve sonsuzluk da öyle
inanıyorum
şu an yok...

bir meczup diyor ki
benim ayıkken yaşadığım kafayı sen sarhoşken kaldıramazsın
misal bir üstü
benim diriyken yaşadığım dünyayı
sen ölüyken taşıyamazsın
bu yüzden incitme saflığı
sorgulama yaşımın yirmi altı oluşunu
önüne bak
arkandan gelenleri görmemek için
öyle yapıyorum
bilemezsin
güneşten daha çok yanıyorum
karundan daha zengin
mecnundan daha fakirim
belki en onurlu şerefsiz
öyle hakir
belki yerin altından daha nefessiz
öyle
sorgulamadığın bir ben kalacak kadar dışa kayıp
almadığın tek oksijen
görmediğin tek varlık
bilmediğin tek şey
hiçbir şey...

can-i