Her gitme deyişinde
geri döndüğümde;
Yeniden,defalarca yıkılışımdı aslında...
Benmişim ayrılamayan?
Ve her seferinde
bambaşka oyunlara gelen?
Sahi kaç yosmanın
Gülüşü mutlu etti seni
beni her ağlattığınızda !
Gidişlerimi mi sevmiştin,
gelişlerimi mi?
Yoksa yenilişimmiydi
kendime senin için !
Yada ortada sahipsiz
kaldığım anlarmıydı
en büyük hazzın !!
Benmişim kıyamayan...
Eğer halâ beceremmişsem
son noktayı koymayı,
bu yüreğimin suçu !!
Oda anladı artık aslında.
Değer verdiğinin,
değmeyeyeceğini göz yaşlarına.
Hatta ruhum,
Kabulleneli öyle çok zaman oldu ki yalnızlığı;
Sadece kalemim
duygularımın çığlığını
yazan satırlara.
Herkes değil,
sendin yosmalarınla
baharlara çicek olan.
Yıllara yok artık borcum.
Hepsini ödedim bitti.
Ve bir hayat ki;
Aşk’ın hatırına
canı tüketti...
____________
Nigâr Güler
14.01.2018.
(Firuze)