Bugün değil yarınsan sen eğer
İçindeki kokuşmuş dünyanın renklerini seçiyorsam
Akşamüstleri hala kuşlarını havalandırabiliyorsam
Ulaşılmaz yalnızlıkların karasında, gözlerinin ışığını arıyorsam
Düşlerimin içinde kanayan bir yarasın sen.

Seni anlamak için dünlerin peşinden koşuyorsam,
Değişenlerin değişmesini kabullenebiliyorsam
Ve ben artık büyüdüm diyorsan, değiştim artık
Diyerek uçurumdan bir gül atıyorsan
Haritalarımı dağıttın bir ihtilalsin sen.

Düşlerimin kırığını süpürmeye çalışırken düşünceler,
Unutulmanın isyanındaysam, bir kibrit çakıyorsam geceye
Tüylerimin diken olduğu dakikalarında sen gülebiliyorsan
İhbarlarında sözcüklerimi alaya alıyorsan
Sözcüklerimi esir alan aşksın sen.

Nefesimde bıçak gibi saplanabiliyorsan, yarınlarıma
Gözlerinle gözlerim arasındaki köprüleri yıkmışsan
Yarına bir şey kalmamışsa benden sana
Suçum seni sevmek ve gönül yasanda verdiğin cezam
Dokunmadan, konuşamadan varlığını hissetmekse
İhtilalinle ezilmiş bir hayatım ben.
M.Ö./2008
kahramanmaraş