Yüreğimde kuru ayaz gözlerim yakan güneş
Elimde bir kurşun kalem yazdıkça siliyorum
Sessiz ve sakin geceler avazıma her gün eş
Çekilmez olsa da âlem gülmeyi biliyorum

Bir elimde umut aşı diğer elim benden aç
Cevapsız kalan sorular kemiriyor içimi
Gönül bahçemde türlü renk, gördüğüm ufuk kıraç
Ele bulaşmasın diye hiçe sardım hiçimi

Hayat gözalıcı kostüm, sancı önü arkası
Sahnesinde figüranım, rolüm iki perdelik
Örümcek ağı bağlamış şu ömür barakası
Kefeni giymiş gibiyim cep delik cepken delik

Gelip yarama karıştı gülden damlayan zehir
Sanki mecbur kalmış gibi sinemi yaktı kat kat
Ağladıkça şu yüzüme bakmadı koca şehir
Bir saniye olsa bile duruyorsam kabahat

İstikametinde yokum, hayat terse gidiyor
Bu aralar kaçacağım kalp denen yazlığıma
Ben hep yerimde saysam da ruhum hicret ediyor
Kendi kalabalığımdan kendi yalnızlığıma

Mustafa Kutlu Çayeli/Rize