Bir Kutlu özdeyiş der ki
Şairler öldükten sonra doğarlar

Bu aralar hırsızlar dadandı pencereme
Güneş gibi parlayan gülüşümü çaldılar!
Hüzün kaplı bıçağı vurdular hançereme
İnadına şen şakrak oluşumu çaldılar!

Bu aralar yardımda pek fazla acemiyim
Ne yemeğin tuzuyum ne de çayın demiyim
Dünyanın en sevimsiz en hırçın ademiyim
Nevalemi ikiye bölüşümü çaldılar!

Bu aralar takıldım yalnızlık kanadına
Ağladım feryad ettim üzülen can adına
Nerde şerefsiz varsa, vicdanım inadına
Herşeye rağmen insan kalışımı çaldılar!

Bu aralar bir kendim bir de aynada ki zat
Görünenle sırlı cam biri birine tezat
Düşük teklif vererek kibarca haraç mezat
Üç günlük hayattan zevk alışımı çaldılar!

Bu aralar her kelam bir mızrak yada bir ok
Nasihat kabül etmem teselliye karnım tok
Bilenler bilir zaten elde yok avuçta yok
Gün ortası hayale dalışımı çaldılar!

Bu aralar rüzgârın devirdiği çınarım
Kurumaya yüz tutmuş suyu biten pınarım
Ne sıcakta yanarım ne soğukta donarım
İnanın hem yazımı hem kışımı çaldılar!

Mustafa Kutlu Çayeli/Rize