Anamın ak sütüsün gündüzüm de gecemde.
Varlığım seninledir bana ışıksın kadın.
Gözlerinin ışığı yücelerden yücem de.
Mavinin mavisine belli aşıksın kadın.
Dolu dolu adını adından almış yurdum.
Yalnızlık çukurunda hayallerini kurdum.

Şefkatte üstüne yok, çiçek gibi seversin.
Alnının yazısı mı, bunca emek ve çaba.
Eserini koklayıp, rayihayı översin.
Bir servet bağışlayıp, yazmazsın hiç hesaba.
Bugüne bu sevdaya, erdiysem emeğin var.
Şu dünyaya bir şeyler verdiysem emeğin var.

Kaç bin notasın bilmem türkü türkü yadımda.
Katar katar yüreğin soluk soluğa atar.
Tam dokuz ay, on günün emeği var adımda.
Güneş seninle doğar, yine seninle batar.
Göğün en berrak hali, senden alır rengini.
Yorulup, usanmazsın bozmazsın ahengini.

Nafile beklediğin sevgine sevgi eyvah!
Yoluna can koyduğun anlayamaz halini.
Alamazsın bir türlü övgüne övgü eyvah!
Yine de uzatırsın zor günümde elini.
Haydi sesini çıkar, gör de şu gözüme gör!
Ama’ya taş çıkartır bakıp da görmeyen kör.

Seni anlatabilmek öyle zor ki kadınım.
Analık sizde erdem, eş olmak muradınız.
İçinizde öyle bir, ateş var ki kadınım.
Tükettik ömrünüzü çünkü "kadın" adınız.
Şiddet emaresiyle, uzanan el kırılsın.
Üstüne inkar edip, kıvıran bel kırılsın.

Mehmet Fikret ÜNALAN
27 Kasım 2018 Saat 02.30
Güzelçamlı/Kuşadası/Aydın