iki elim başımın arasında
düşünüyorum bir dağ başında
efkar basmış dumanlı yüreğimi
hasreti karışmış gözyaşlarıma


akıyor dünyamın
masmavi sırlı semalarına.


titriyor yüreğimde
uzaklardan gelen
bir çığlığın gür sedası
dalıyor gözlerime


sessiz !


asude bir yalnızlık
karanlık gölgesinde.


ruhumu çağırıyor kocaman bir çınar
gel diyor gölgemin hatırına
dokunma kuşların cıvıltısına
yaprakların arasında ışığı gör kokla.


gözlerinde beni bulacaksın
tatlı bir gülüşünle, ilham olacaksın
doğacaksın güneş’ime.


şurada daha ne kaldı
bak geçiyor zaman
kapanıyor bir devir
yıkılıyor, düşüyor işte
kocaman bir çınar.

ne olur iki kelam etsen,

güzel

vuslatı deminde.


16/11/2018 Ahmet KARA HATAY