Ayırmak gerek...
"Ruh" ile bedeni..
Yalnızca "bedeniyle var olanlar" gerçekten zararlıdır kendisi, çevresi ve evren için...
Çünkü "atıktır!"
Ama ruhuyla var olanlar... Yüksek bir anlayışa, inceliğe, düşünsel güce, yaratıcı bir zihne ve edebi bir kişiliğe sahiptirler...
Onlar farklıdır, Nietzsche'nin "yüksek insan" dedikleridir!
Geriye "değerli eserler, anılar, öyküler, şiirler" kalır, onlardan.......

İncelik ve zeka dolu "kısacık şiirimsi..."
Kutlarım Müslüm, Kardeşim..

Bence de...diyerek hayatımın en uzun yorumunu yazmış bulunuyorum:)
Ruh olgunluğu her insanda olmuyor maalesef ama yine de hemen vazgeçmemek ve ikinci bir şans vermek gerek diye de düşünmeden edemedim açıkçası öyle insanlara. Bilemedim. Tıkandı yorum:))

Gideyim en iyisi ufak ufak
Selam ve saygılarımla

Güzel üstadım;

"İnsanın ahlakını düzelte bilmesinde ruh ve kalbin önemli bir yeri vardır. Bunun için ruh ve kalp nedir bunu bilmek gerekir. Kalp ile yürek aynı şey değildir. Göğsün sol tarafındaki et parçasına yürek denir. İnsana mahsus olan kalbe “Gönül” denir."

Ruhu olgunlaştıran edeptir. Kamil düşüncedir.
Bunlar bir süreç içerisinde sahip olunan değerlerdir.

Bur da sizin sözünüzden anladığım kadarı ile, oturmamış duygularla
yozlaşmış duygularla kendisine olduğu kadar çevresine de zarar verecek
insanların topluma fayda yerine zarar vereceğini söylemek istiyorsunuz.
herhalde. Bu her toplumda ve çevremizde görülebilen bir durumdur.

Üstadım hoşuma giden bir söz var; "Sen doğru olan yolda yönünü ışığa dön ve yürü git, gölgen arkandan ister gelsin, ister gelmesin."

Tebrikler böyle düşünceleri severim insanın ufkunu açıyor.

Saygımla selamlar.


Ahmet KARA tarafından 11/8/2018 3:13:18 PM zamanında düzenlenmiştir.