aslında gelmişsindir yolun sonuna da
bir türlü bu iş burada biter diyemezsin
çekilirsin bir köşeye sünepe gibi
kendi kendini yer tüketirsin




onurlusundur her zaman
en zor anlarında bile
bir başkasından medet dilemezsin
her halükarda;
bulunduğun yerde istenmemek
acı verir sana
verir ama
bir türlü terk edip gidemezsin




tamamen yorgun hissedersin kendini
sanki dünyanın yükünü
omuzlarında çekersin
atarsın kendini
gecenin acımasız kollarına
hüzün dolu şarkıları
hep bir ağızdan dinlersin
her gün yeni bir haberi
umutsuzca beklerken
her seferinde
ecel terleri dökersin
dökersin dökmesine de
ecelinin gelmesinide pek garipsemezsin
hayat her ne kadar çekilmez olsada
ağzını açıpta laf da etmezsin



derken doğum günün gelir çatar
bütün cümbür cemaatı davet edersin
pastada ki mumları
bir celsede söndürürsün de
etrafında iyi ki doğdun diyecek
bir kul göremezsin
üzülürsün üzülmesine de
doğduğun gün öldüğünü
nereden bileceksin