Başka bir son bahara bırakıp düşlerimi
Uzaklardan uzağa, gidesim var sadece
Gazel gibi kuruyup, düşen gülüşlerimi
Aşkımın ateşinde yakasım var bir gece

Tüllenir gözlerimde, aşka gebe umutlar
Şu gönül bağımdaki gül açacak bir sabah
Belki de bir doğumun sancısıdır sükutlar
Kokusunu gülzârda yel saçacak bir sabah

Çingene kadın verme bana güllerden bir gül
Zaten bir tane var, var kalp denen şu sepette
Gördüğüm andan beri ona meftundur gönül
Bülbül illa da »Gül, Gül« diyecektir elbette

Gidesim var çöllere, Leyla’yı sora sora
Rastlarım belki bir gün aşkına, serabına
Bilmiyorum geçer mi çekilen çile hora?
Razıyım bir kerecik, öpse de sevabına

Sevilmektir ölmeden önceki son isteğim
Belki zamana yenik düşecek bu hayalim
İçimdeki umuttur dünyada tek desteğim
O da olmasa yoktur, yaşamaya mecalim


S / ÂYE 27 EKİM 2018 / ESKİŞEHİR