bak
sonbaharın koynunda hışırdayan
kızarmış yapraklara
utanç mı
keder mi
rengine saklanan

kim ölmüş ki
bir ekim gecesinde..

durup durup
aynı şarkıyı söylüyorsun
kasımpatlarına
esen
ayrılık yeli mi
elim eline değmiyor ki
ayrılsın.

bir vaadi de yok gecelerin
kimsesizlere
dünden geceye kalmışlara.

kim gitmiş ki
bir rüzgara kapılıp...


gökyüzünü
yüreğine sığdırdığın
geceleri anımsa
yıldızlar dökülürdü
titreyen parmaklarından..

kaç sayılı gün kaldı
kasıma
ve
sonrasına.
bir tas tarhananın
buğusuna bile sığmıyor
şimdi bakışların...

adını anmak
ne zor
adın
aklımda.

ben seni
çok özlüyorum

gülümseyip
bir şiire kadar yaklaşıyor
adımların
bir şarkıya tutunuyor

seni yazmak
ne zor
mor perdeli bir pencere
şimdi
kasımpatlarında
zaman.


ben seni
yüreğimde saklıyorum
bulutlara saklar gibi
gülüşlerini
ben seni
dalgalara saklıyorum
ben taşım
sen
yüreğimden taşan..



kim ölmüş ki
şiirlerde
kim ölmüş
mektuplarda
yazlarda
güzlerde
karakışlarda
kim ölmüş ki
vakitsiz...



27/10/2018
tmolos