ellerimde parmak hesabı bir yedi...küsuratı da var ve vesaireler

ne ilk,
ne son bahardı
çok akşamdı şehir
gün kayıtsızdı,dümen şaşkın
seyir sorguda
şuracığımızda hıçkırık tutmuş deniz
bir de,
gözlerinde sarmaşıklar siz
fidem cılızdı
çiçeğim vazgeçmiş
parçalı bulutlarıma değdi güneşiniz
sırma ibrişim
güpür danteldiniz
konuşkandı sessizliğim
ne yalan söyleyeyim,
çekilir de dertti güzelliğiniz

tanıktı derinde yüzen balık,arştaki buğu
ve karınca çığlığı kış toprağının


denizi kurularken martı kanatları,
yağmuru kaçırıp saçak altına
kalın giyinmiş duygularıma değdi
ılık esintiniz
titredim içime eğilirken içiniz
gülümseyen düşlerimin tabiriydiniz
azıcık bir sonra
kocaman bir belki
ve çok sahiydiniz
üç çizgisini uzatıp avucumun
en kırmızı halıyı serdim gelişinize
dört bir yerinden delip,
deliksiz uykuyu
sabahlarken duygularım
göz kirası şiirlere yazıldı sesiniz
yalnızlıkla aramı açtınız,
bilmem farkında mıydınız

eridi sonra buz.. sonra...sonrası malumunuz

suadiyeekimikibinonsekiz
Demir Mutlugil