Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
ne kadar gerçekçi olabilirdi göz kapaklarımın dikildiği tavan küstah bir beton yığını işte ne anlatabilirdi...
sanırım biraz fazla yüklendim içimden tutup kaldırdığım alfabetik bir nizamla aldığım soluk kümbet biçiminde iç çektim şimdi kürsünün altında ``ki`` harfini yazma şeklini hep unutmuşumdur bu sefer bakmayacağım tekrar nasıl kullanıldığına unutmaya alışmışım ne kadar gerçekçi olabilirdi...
ilk defa tırnak işareti kullandım önceden düşünmüştüm noktalama işaretlerinin insan zihnini sınırlayıcı olduğunu ve hiç bir şiirimde kullanmadığımı üç nokta hariç ne kadar önemli olabilir ki bilgisizliğim tekrar öğrenirim unutmak ayıp mı yine öğrenirim...
sona doğru yaklaştığını hissediyorum tahammülün dayanılmaz bir sitemin doğuşu göçebe gözlerinizden tüten bir küçümseme bir alay bunu görmek için yaşamayı isterdim çünkü küçülmek için yaratılmıştır insan küçülebildiği kadar bunu görmek...
görmek dedim de uzağı göremiyorum biliyor musun makas böceği ben uzağı göremedikçe her şey uzaklaşıyor peşinden koşarken düşüyor ve dizlerimi kanatıyorum kollarıma siliyorum burnumu tok günlerde ağlıyor aç günlerde gülüyorum bir de büyüyorum sanki gitgide asma yapraklarının arasında ne kadar gerçekçi olabilirdi...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
kafkanın aynası... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
kafkanın aynası... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.