bir roman üstüne kim bilir kaç şiir yazılır
seni ümitsiz yarınlarımı nasıl anlatırım hiç bilemiyorum
sussam yağmurlar çisil çisil yağar yaralı kalbime
konuşsam kara bulutlar kaplar gizemli yüreğimi
derin duygularım sarar sevdalı özlemlerimi
hece hece mısra mısra siyah gülün renginde kokar gecelerim
yüreğime sensiz hücreler çekerken sakın kızma bana can bağım

kim derdi ki ben asla üzülmem diye
kuşlarda öter isyan tutar göğe
ben de yaradanın kuluyum işte
ah kanayan yaralarım çokça acıyor

yüreğimdeki hüzün sevinçlerin coşkusunu bitiriyor
matemler umutsuzluğun ateşini körüklüyor
soğuğun buzu bedenleri donduruyor
dostluğa kardeşliğe dair seçkin kelimelerin ifası yapılmıyor

şairin kalbindeki duygu yağmur olup mısralar yağdırıyor
Geceler hayatın her yönünü görüp ona yaşamayı öğretiyor
son kelimelerimle arzularım biterken
aşkın sessiz feryatları kör düğümlerle beni benden alıyor

Mehmet ÖKSÜZ