bilmiyorum nedir bu tuhaflıklar
yürekler mi ayarsız yoksa
iklimler mi hasta
dudağımın kıyısı
kırılganlığının farkında
bu ben miyim
seçilemeyen yüz hatlarından
şu sen misin
zehir saçan bakışlarından



hüzünlü papağanları uyanacak meram bağının
uzaklaşsak azalır mı boy farkımız
yakışır mı göz yaşlarımız mizacımıza
nerede yitirdik kısmet imiz’i
git gide azalıyor asumanda ki starlar
sen kayıp
ben kayıp
elde avuçta ne kaldı
bilemedik



yoksa sağsak mı tek tek şarkıları
kayıpları saysak mı
cin çarpacak bizi sabaha kalırsak
nerede kaldı bu adını koyamadığımız tasarımlar
yoksa boş yere mi düşledik yarınları


ilk kurtarılacaklar arasında
hızlı koşanları değilde
koysa idik kaplumbağaları
belki de yavaşa alabilirdik zamanı



ben en iyisi mi tanıdık bir ağaç bulup
yokluğunu karışlayayım
ne kaldı ki şunun şurasında
yazısında turasında ne kaldı
belki bir kısa mesafe koşusu
biçilmiş kefen kumaşından