Ben yalnızlığımı seviyorum,
dünyaya yalnız geldim,
yalnızda gideceğim hayattan
sırf bu yüzden
yalnızlığı seviyorum ben
Geceler sırdaşım benim,
sırdaşım yoldaşım benim.

geceyi de seviyorum
o da benim gibi
yalnızlığı seviyor
Zifiri karanlık dehlizlere
tüm dertlerimi atıyor
Ne o benim sırlarımı
ifşa ediyor nede,
ben ona karşı acımasız oluyorum

gecenin karanlığı
isyanlarımı,gözyaşlarımı
göstermez kimselere.
işte bu yüzden geceyi,
ve karanlığkları seviyorum
Geceler sırdaşım,yoldaşım benim.

İçimi bir hüzün kaplasada,
gecenin karanlığında,
demir atacak tek sığnağım,
Hasretin,özlemin biteceği son durak
içimi dökeceğim sessiz geceler,

ve ertesi günden kalmış
gecen sancısıyla sabahı doğurur
günün aydınlık yüzü
dünün karanlığından bıkmışcasına
yükseliverir ufuktan güneş
düşlerin mahmur sabahına uyanırdır
kimbilir Asi yüreklim,
gecenin sonunda
belki bir sabah filizlenir çiçekler.

m.yavuz