kimliksiz şehirler dolaşır benliğimde
köşe başlarında illegal düşler
ve onlarla el ele tutuşan
anarşist ruhum
gözlerim diyar
bakışlarım gurbet
nakşedilir ruhuma direnen her nefes

koşar peşimden bütün sokaklar
önümdeki çember daralmakta
firari geceler çökmüş koynuma
ne kadar da gizlesem hayallerimi
bir yerlerden firar etmekte

ne umut kaldı ne bir heves
namlunun gözleri kararmakta
ışık fukarası gecelerim
sabahı solumakta
parmaklarımda can çekişiyor
içtiğim her cigara

bütün tapınakları yıkıldı
asıldı cinayetleri kahırların
acı tınısıyla mızrap sokaklarda
gerçeğin yalan düşleri
düşe kalka yol almakta

yıkılıyor bentleri içimdeki kimliksiz özlemlerin
hüzünlerle meşke düşmüş yüreğim
ırzına cebren girilmiş denizlerimin
her dalgasına tutanaklar tuttum
kronik derecede haklıydı anarşist ruhum
mimliydi çünkü hayat bende
yüklenirken hep sırtıma
yalnızlığımın rıhtımında
ezber yalanlar sahne almakta

yoklanırdı yüreğim her kanamada
kay, dedim yüreğime sağa
o,diretti kaldı hep solda
oda direnişteydi bu hayata
bir olup firar etti
anarşist ruhumla

HÜLYA ÇELİK