Ayaza boğunca geceyi Harput
Yokluğun dolaşır dudaklarımı
Yalanızlığım aroması vişneli
Nefesim anason tavlı rakı
Varlığın ise güz kokulu meri

Şimdilerde nerede gara erik çağala
Sanmam gönlüm bi daha sağala
Sen ki yoktun akşamları matemi şehrozda
Suyun bendi kanmadı daveti günağa
Ağla meri durma sende ağla

Puslanır gizleri bulutlarda Harput’un
Gözlerindeki yeşil sarkıtlar
Çiğ düşürür yüreğine meri
Ne demiştin hasret türkülerine ki
Dönüp dönüp konar ellerine

Bak gurban meterisi duman almış
Şimdilerde zaman ihtiyar ben kocamış
Ömür dediğin gözlerimde yaşlanmış
Yokken sen gayabaşını hüsran sarmış
Ağla meri durma sende ağla

Harput’tan uzak gölgemden ayrı
Yasal bir düş uyur yabanında diyarın
Işığına inat sokağında yasaksız meri
Fıratın kustuğu yeşil mavide
Bu nasıl eflatuni bir a’yaz

Harput’ta süzülmüş zemheri kış
Düşmüş süt galadan yere bir kaç bakış
Dua dağında mezarım duyulmaz ses alkış
Ayak izlerini sildi gene gara gış
Ağla meri durma sende ağla