Aşkın defterini dürdüğüm anda
Gözlerimde yandı tüttü gözlerin
Pek mahirdim aşk denilen tuzakta
Tuttu uçuruma itti gözlerin

Son baharın son demini yaşarken
Gönül kuşum bir hayale koşarken
Aklım kalbin hallerine şaşarken
Derin derya oldu yuttu gözlerin

Aşk belâdır arayanı tez bulur
Bulduğunda ruhsuz canlar öz bulur
Yâr çilesi dağ olsa yâr az bulur
Kaşlarını niye çattı gözlerin

Aşk bir cevher anlatılır değer mi
Cilt dolusu kitaplara sığar mı
Bir sabah da benim için doğar mı
Ay aydınlık neden battı gözlerin

Dosttan gayrı yıkacak bir yare yok
Tabip naçar dayanmaya süre yok
Bakışından daha makbul çare yok
Yaramı sarmaya yetti gözlerin

Gözlerinden ilham alır her şair
Aciz kalır yazamadım der şair
Ne söz varsa aşka sevdaya dair
Yere vurdu hep tuş etti gözlerin

Maddenin sevgiyi yendiği çağda
Gerçeğin maskeye kandığı çağda
Aşkın musallada yunduğu çağda
Canıma başka can kattı gözlerin

Ayhan Çoban
29.07.2018