BENİM İÇİN


Benim şehrime gittiğinde
Çiçekler açar yüreğinde,
Tepen bile sana rampa gelmez artık.
Mis gibi kokar toprağın,
Rahatça dolaşırsın sokaklarda...


Benim şehrime gittiğinde
Annen kokar mesela,
Bir gün ay gibi geçmez,
Onun elini öptüğünde...


Bir tarhana yapar,
O bile değişik kokar.
Gözlerine bakmak istersin.


Dökülür gözyaşların.
Gücün yetmez yağmurlarına,
Çok özlemişsindir.


İyi gelir babanın elleri.
Sohbetini bile özlemişsindir,
Ruhun kilitlenir her sözüne,
Sırtını yaslandığın dağındır çünkü!
Varlığı varlığındır!
Varoluş sebebindir!


Benim şehrime gittiğinde,
Yollar bile kısalır,
Özgürsündür mesela,
Arkadaşlarınla çay muhabbetlerini
Özlersin.
Dolaştığın sokakları,
Yürüdüğün yol arkadaşlarını özlersin,


Benim şehrime gittiğinde
Beraberce yaptığın köy gezileri gelir aklına,
Bir dilim ekmeği paylaştığın,
Yol arkadaşların.


Kardeşlerinle yediğin akşam yemeklerin.
Beraberce yaptığın kahvaltı sofraların mesela,
Mis gibi kokan yemeklerimidir?
Acaba?
Yoksa anlamımıdır.


Benim şehrime gittiğinde
Anneme git olur mu?
Onun boynuna sarıl ve
Çok özlediğimi söyle!
Babamın hayır dualarını al.


Benim içinde gez
Şehrimi,
Annemin balkonundan
Bahçeye doya doya bak.
Bir çayını iç
Mesela!


Benim için kokla,
Benim için gez,
Şehrimi
Benim için!
Benim için!


Demet Akyürek.