ÇOK ÖZLEDİM ANNE


İnsan ne çabuk alışıyormuş insana,
Giden için ağlanıyormuş,
Ancak insan insana yakışırmış anne!
İnsan insana yakışırmış!
.

Ne çabuk alışıyormuş insan acılara bile,
Ağlamayı çok seviyormuş gözler,
Damlası hazırmış ağlamak için.
Gözlerin anne o gözlerin!
.

Ne çabuk ağlıyormus insan,
Gözlerinde bir damla yaş taşıyormuş hep
Anne ayrılıklar hiç yakışmıyormuş insana
Ağlamak gibi anne, ağlamak gibi,
.

Gariplik çöküyormuş insanın içine,
El memleketinde...
Her şey ne kadar uzak kalıyormuş insana,
Zaman bile ağlıyormuş anne!
.

Ne soğukmuş gurbet ne soğukmuş ayrılık,
Anne hep mi yağmur yağar buralara,
Hüzün dolanır etrafta,
Anne babam da özledi mi beni?
.

Bir kuzgun uçuyor gökyüzünde,
Yağmur bile ağlıyor,
Şimşekler hıçkırığım oluyor.
Ben babamı çok özledim anne!
.

İnsan ayrılığa ne çabuk aIışıyormuş,
Pek çok koysa da ayrılık gözlerime
Sevemesen de ayrılıkları, nefret eksende,
Alışıyormuş insan ayrılıklara da anne!
.

Ne çok gözyaşı varmış gözlerde,
Her şey bitiyormuş ya anne!
Tükenmeyen tek göz yaşıymış ya bedende.
Seni çok özledim anne!
.

Anne ayrılık çok koyarmış insana,
Kapaklanırmış el memleketinde!
Dağlar üstüne üstüne gelirmiş ya!
Ben babamı çok çok özledim anne!!!

Demet Akyürek.