0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
1050
Okunma
Deniz acı veren bir çöldür
ne mavi su ne de fırtına kuvveti
despot yüreğimi kıramaz
yağmurlu bir buluttan düşen
taş ruhuma çarpıyor
elimden gelen budur
deniz mavisi ve ateş
ve küllerim buna dönüştü
sessiz ve ışıltılı kumsal
kızıl küre yeryüzünün üzerine yükselir
kanla atılan imza gibi
toprak ve taşların çözünmüş biçimleri arasında
nefes ile serpiştirilmiş bir mezar
ve hiçbir şeyin yıkamadığı karanlık yüreğim
burası ıssız krallığım
kasırgalar ve fırtınalar
boğuk yankılar
yıldızların
binlerce aydınlanmış ruh gibi
titrek ve titrek parladığı bir gün batımı
ve gölgesinde dans eden martılar
uçuyor olası aydınlık gibi...
suskun//
