BU GÜN GÜNLERDEN TEMMUZ


Bugün günlerden Temmuz,
Bu gün yalnızlığın kaçıncı günü,
Bilmiyorum!
Sayamıyorum da artık!


Duvarlar ses vermekten yorulmuş,
Çıt çıkartmıyor da
Sanki ses verirse kızacağımdan,
Korkuyor.


Çok asabi oldum
Bu aralar.
Kırıyorum dostlarımı,
Acıtıyorum belkide canlarını,


Bana çok zor geliyor biliyor musun?
Kırmamak incitmemek için,
Fazla takılmıyorum,
Kimseyle.


Bugün günlerden Temmuz,
Bugün günlerden sıcak,
Bugün günlerden Yaz,
Ve ben çok yorgunum!


Mevsimlerden mi ne?
Bir kırgınlık var üzerimde,
Bir dargınlık var hayata,
Hala barışamadım bu yalnızlıkla,


Bakıyorum hayata,
Sanki herkes bir birine kırgın,
Profillerinde hep acı var,
Gözlerinde kimsesizlik.


Temmuzu yarıladık bugün,
Bu Temmuz akşamında,
Bir ses bir nefes arıyor insan,
Bir söz bekliyor hayattan.


Arada mesaj atıyorum,
Sevdiklerime,
İyi olduklarını biliyorum ya!
Görsem ne fark eder ,görmesem ne?


Kendi dünyasına çekilmiş ben.
Kendi yüzüne bakmaktan yorulmuş,
Kendi kendiyle konuşur olmuş,
Allahtan cevap vermiyorum!


Versem halim kötü!
Vermesem sessizlikte kötü!
Şaştım kaldım kendime,
Bekliyorum!


Bekliyorum ,neyi beklediğimi bilemeden.
Arada dolanıyorum şöyle,
Çok yürümüşüm bir süre önce,
Onun yorgunluğu mu var ne?


İnsanlarda mı ondan yorgun?
İnsanlar ondan mı bitkin durumda?
Yarın başka bir gün olacak!
Diye kandırmışız kendimizi!


Ben uyuyorum, hayat uyuyor şu an.
Sessizlik boy gösteriyor sahada.
Hayat bana bakıyor yinede,
Ben hayata!


Bugün günlerden Temmuz,
Rüzgar sam yeli gibi,
Yakıyor kavuruyor.
Ağustosa yol alıyor zaman.


Hayat ağlıyor ben ağlıyorum.
Canim yanıyor kavruluyorum!
Ben bakıyorum hayatin olumsuzluklarına,
Onlar bana bakıyor!

Demet Akyurek