1
Yorum
12
Beğeni
4,8
Puan
906
Okunma
Bir pencereden öteye
Zaman çizgisini hiçe sayarak
Varlığın sesine gidebilmek
İçimi ısıtmıyan güneş
Akşamları döllenen gün batımı
Gece iflahımı kesiyor
Avare ruhumu arıyorum
Yeniden doğurduğu sabahlardan
Uçuyorum
Burada kalacak değilm elbet
Ağaçlara aşılanmaya
Sularda köpürmeye gidiyorum.
Bu şehri canlı terketmeliyim
Hiçbirşey vermeyen bu şehirde çürümeden
Boş ümutlarımı astım duvara
Toprak yollardan
Ulu ağaçların kalbine
Mevsimlerin rengine
Ve Mor dağlara
Ağartacaksa saçlarımı kar ağartmalı.
Bir Ateş yakacağım en yükseğe
Bu çürümüş şehir görsün diye...
Mustafa yaman
21 temmuz 2018
5.0
83% (5)
4.0
17% (1)
Cevap Yaz