![]() Ecel Yokluyor
Ecel yokluyor.
&& Artık vakit yaklaştı, elim kolum kalkmıyor Ecel gelmiş kapımdan, her gün beni yokluyor Yaklaşmışım demek ben, ömrümün’ de sonuna Ecel gelmiş kapımdan, her gün beni yokluyor. && Ben ömrümü verirken, şu dünyanın uğruna Yorgun düştüm zamansız, belki çıkmam yarına Varamadan ne yazık, ben dünyanın tadına Ecel gelmiş kapımdan, her gün beni yokluyor. && Şu dünyanın yolunda, iniş çıkış yürürken Ne olduysam yoruldum, gücüm bitti erkenden Bitmesine ömrümün, daha çok var diyorken Ecel gelmiş kapımdan, her gün beni yokluyor. && Size derim ben size, bakman benim halime Yorgunluğun izleri, vurup durur kalbime Yaprakların döktüğü, şu sonbahar gününde Ecel gelmiş kapımdan, her gün beni yokluyor. && Gelmiş geçmiş yıllarım, tattırmadan tadını Ecel her gün çalmaktan, vaz geçmiyor kapımı Doğru dürüst dünya’ nın, çıkarmadan tadını Ecel gelmiş kapımdan, her gün beni yokluyor. && 21 Tem. 18 Ahmet Yüksel Şanlı er |
Şiiriniz; duyguların dili, sevgi şelalesinin sesidir...
Şiirimi okuduğunuz veya okuyacağınız için teşekkürler…
...........................................Saygı ve selamlar..