..

önce anarşistim sonra arabesk
döner aklımın ucundan
sürgün eylemleri
çatlar ay yüzü kırılır ışık
aynalar haykırır
her yanın insan

seyrelmiş kasvetin otoritesinde
açarım illegal sığınakları
giz sloganlar yazarım düşün duvarlarına
sıyrılır özgürlük yasal travmalarından
yapışır dilime çığlıksız bir umut

elit fikrin hamurunu yoğurur arabesk

güneşten yanmış doğu’nun gölgeleri
örtünür şehrin üstüne kadim silüetleri

ara yol çıkmaz sokak
ebedi tutsaklıktır aşk özgürlüğe acı-r arabesk
sevgi tarlası balçık çamur
davetsiz melankoliye giren şiir
itiraz eder anarşist yanım
fermanında tükensin nefesin otoriter mutlak emir

timsahın gözyaşına saklı/ellerini
ovuşturamaz sistem
insanı yadsıyan yüzyıllık oyunda görünür kral/çıplak
yolcusunu değiştirir zorunlu göç treni
ceberrut bir zulmün yüküyle ağır aksak
ki kederlerini artırarak

sıralı suçlarıyla temenna her yanı tuzaklanmış güzergâh

meçhul bir yolculağa uğurlamak üzere
kozmik bir fotoğraf bırakır gider ayak
hayrette seyrimin içi burkularak

farkındalığım duruyordu..çarpı işaretli rötuşunda
sonra
aşkın derin gücü de meyleder intihara !
yasal öpücüğün bittiği yerden itiliriz
dönüşsüz ve çiçeksiz
uçurumlara...


..