Beyindeki çiviler kolayca sökülemez.
Menzillere varılmaz, uzağı görmeyenle.
Ateşten ısıtmadan demirler bükülemez.
Gönüller fethedilmez, sırrına ermeyenle.


Vicdanı olmayanın, korkulur yargısından.
Çivileri söksen de; leke kalır pasından.
Sözünde durmayanın, tutmalı yakasından.
Asla yola çıkılmaz rızayla gelmeyenle.


İnsanoğlu muamma, çözmeyi denemeli.
Akıl uçup gitmişse, bilmem ki ne demeli
Kapanmışsa bir yara, fazla da deşmemeli.
Hiç yarenlik yapılmaz kendini bilmeyenle.


Menfaat bekleyenler çıkar bazen yoluna.
Sakın aldanmaya sın dilden akan balına.
Bütün beklentileri servetine, malına.
Arkadaşlık kurulmaz selamı vermeyenle.


Yüze gülen olur da, samimisi çok azdır.
Karşına çıkan engel, belki de bir ikazdır.
Dilimizden düşmeyen, yaratana niyazdır.
Mutluluğa erilmez göz yaşın silmeyenle.


Yaşadığın müddetçe kalbe kilit vurulmaz.
Sevda yeli estikçe, seven asla yorulmaz.
Soğuk bakışlılarla gönül bağı kurulmaz.
Bir sonuca varılmaz gönülden sevmeyenle.


Sabri Koca